☯............................................................☯
«یغمای جندقی»
به ملکی بود طراری شب آهنگ
که رنگ از کهربا بردی به نیرنگ
☯............................................................☯
«وطواط»
گردد زبیم خنجر فیروز فام تو
بیجاده رنگ چهره گردان چو کهربا
☯............................................................☯
«وطواط»
گردد زبیم خنجر فیروز فام تو
بیجاده رنگ چهره گردان چو کهربا
☯............................................................☯
«وطواط»
چون بحرب آیی ، زخون حلق و روی خصم تو
آسمان پر ارغوان گردد ، زمین پر کهربا
☯............................................................☯
«وحشی بافقی»
از کاه، کهربا بگریزد به بخت ما
خنجر به جای برگ برآرد درخت ما
☯............................................................☯
«وحشی بافقی»
به روی کهربا گوهر دوانید
به در یاقوت را در خون نشانید
☯............................................................☯
«هلالی جغتایی»
برنگ کهربا خود را نموده
ولی چون کاه مردم دار بوده
☯............................................................☯
«نظامی»
و گر عشقی نبودی بر گذرگاه
نبودی کهربا جویندهٔ کاه
بسی سنگ و بسی گوهر بجایند
نه آهن را نه که را میربایند
☯............................................................☯
«نظامی»
گاهی آید ز گوهری سنگی
گاه لعلی ز کهربا رنگی
گوهر و سنگ شد به نسبت و نام
نسبت یزدگرد با بهرام
☯............................................................☯
«نظامی»
بست چون زرد گل به رعنایی
کهربا بر نگین صفرایی
زر فشانان به زرد گنبد شد
تا یکی خوشدلیش در صد شد
☯............................................................☯
«نظامی»
چون به افسون در آتش آرم نعل
کهربا را کنم به گوهر لعل
☯............................................................☯
«نظامی»
مکن زیر این لاجوردی بساط
بدین قلعهٔ کهرباگون نشاط
که رویت کند کهرباوار زرد
کبودت کند جامه چون لاجورد
☯............................................................☯
«نشاط اصفهانی»
کاه را در جذب از آهن فرقهاست
این ز مغناطیس آن از کهرباست
☯............................................................☯
«نشاط اصفهانی»
حسرت کاهی نباشد باد را
کهربایش یاد داد استاد را
☯............................................................☯
«مولانا»
یک پاره اخضر میشود، یک پاره عبهر میشود
یک پاره گوهر میشود، یک پاره لعل و کهربا
☯............................................................☯
«مولانا»
خمش کن در خموشی جان کشد چون کهربا آن را
که جانش مستعد باشد کشاکشهای بالا را
☯............................................................☯
«مولانا»
حریف کهرباییم ار چو کاهیم
نه در زندان چو کاه کاهدانیم
نتاند باد کاه ما ربودن
که ما زان کهربا اندر امانیم
تو را باد و دم شهوت رباید
نه ما که کهربای عقل و جانیم
خمش کن کاه و کوه و کهربا چیست
که آنچ از فهم بیرون است آنیم
☯............................................................☯
«مولانا»
دنیا چو کهرباست و همه که رباید او
گندم که مغز دارد، فارغ ز کهرباست
☯............................................................☯
«مولانا»
کهربا دارند چون پیدا کنند
کاه هستی ترا شیدا کنند
کهربای خویش چون پنهان کنند
زود تسلیم ترا طغیان کنند
☯............................................................☯
«مولانا»
کهربا هم هست و مغناطیس هست
تا تو آهن یا کهی آیی بشست
برد مغناطیست ار تو آهنی
ور کهی بر کهربا بر میتنی
☯............................................................☯
«مسعود سعد سلمان»
چرخ سپهر شعبده پیدا کند همی
در باغ کهربا را مینا کند همی
☯............................................................☯
«مسعود سعد سلمان»
لعبتانی که زی تو می آیند
کهربا چشم و زمردین یابند
☯............................................................☯
«کلیم»
تلاش کهربائی کرده خورشید
کزین دیوار کاهی دارد امید
☯............................................................☯
«قوامی رازی»
بدارالملک بستان در وشاقان ریاحین را
قبا از لعل و پیروزه کلاه از کهربا باشد
زبان حال شرق و غرب اگر بهتر براندیشی
به معنی در «توکلنا علی رب السما» باشد
☯............................................................☯
«قطران تبریزی»
تا زمانه شاخ آبی را چو چوگان چفته کرد
گشت پیدا بر کرانش گوی های کهربا
نار چون بر حقه زرین نگینهای عقیق
سیب چون بر چهره سیمین نشانهای نکا
☯............................................................☯
«قطران تبریزی»
سرخ لاله چون به مشگ آگنده جام بهرمان
زرد گل همچون زبرجد گشته جفت کهربا
باغ شد پیروزهپوش و شاخ شد بیجاده پاش
زر زیور شد زمین و سیم سیما شد سما
☯............................................................☯
«قطران تبریزی»
شاخ چون مینا میان باغ شد چون کهربا
آب چون صندل میان جوی شد چون لاجورد
☯............................................................☯
«فخرالدین اسعد گرگانی»
و گر بر کهربا لب را بسودی
به ساعت کهربا یاقوت بودی
چنین بود آن نگار سرو بالا
چنین بود آن بت خورشید سیما
☯............................................................☯
«عطار»
کاه چون با کهربا همرنگ بود
کهربا را زآن بدو آهنگ بود
☯............................................................☯
«سید حسن غزنوی»
زهره زهرا چو گوئی ساخته از کهربا
گشته اندر لاجوردی صحن میدانی عیان
☯............................................................☯
«سعدی»
نبینی که چشمانش از کهرباست؟
وفا جستن از سنگ چشمان خطاست
☯............................................................☯
«خواجوی کرمانی»
به یاد آمدش صورت دلربا
گهر ریخت از چرخ بر کهربا
☯............................................................☯
«حیدر شیرازی»
زبهر آنکه کنم کهربا به رنگ عقیق
بیار لعل مذاب از زمردین اقداح
☯............................................................☯
«امیر معزی»
وزانکه هست به هم خوب کهربا و عقیق
شدست چشمم برکهربا عقیق فشان
☯............................................................☯
«اسدی توسی»
بد از کهربا زرد گوهر در آب
درخشنده چون در سپهر آفتاب
☯............................................................☯
«اسدی توسی»
سیه پوش گیتی چو شد زرد پوش
که کهربا برزد از چرخ جوش
☯............................................................☯
«ادیب صابر»
هر کهربا که باد خزانی به باغ داد
آن کهربا زمرد و مینا شود همی
☯............................................................☯
«ادیب الممالک»
ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
آن بصافی بی نظیر و این بخوبی بی قرین