سبد خرید
جمع سبد خرید
0

اشعار عقیق

54

«اشعار مرتبط با گوهر عقیق»

☯............................................................☯⁠
«یغمای جندقی»

تا پراکنده شبه سیم تو بر درج عقیق
ریزد از جزع یمانم همه لعل جگری

☯............................................................☯⁠
«یغمای جندقی»

حاصلم نی زآن عقیقی لعل جز اشک پیاپی
بهره‌ام کو زآن فروزان چهر جز آه دمادم

☯............................................................☯⁠
«یغمای جندقی»

به لولو گه عقیق ناب می کند
گهی بر لاله سنبل می پراکند

شد آن رخشان صدف بعد از درنگی
نهان چون گوهری در زیرسنگی

☯............................................................☯⁠
«وفایی شوشتری»

یمن از عقیق تو آیتی
چمن از رُخ تو روایتی

☯............................................................☯⁠
«وطواط»

چمن باغ پر ثریا شد
خار و خارا عقیق و مینا شد

☯............................................................☯⁠
«وحیدالزمان قزوینی»

خشکیده از آن نگار موزون
مانند عقیق در تنم خون

☯............................................................☯⁠
«واعظ قزوینی»

رفیق راه طلب، راه را رفیق خوش است
عقیق دست دعا اشک چون عقیق خوش است

☯............................................................☯⁠
«واعظ قزوینی»

ساده‌دل باش، اگر نور و صفا می‌خواهی
که کم از نقش شود، آب عقیق یمنی

☯............................................................☯⁠
«هلالی جغتایی»

عقیقش خنده بر یاقوت کرده
ز شکر خنده جان را قوت کرده

☯............................................................☯⁠
«نیر تبریزی»

زعفرانی از عطش رنگ شقیق
گشته از تاب درون نیلی عقیق

☯............................................................☯⁠
«نیر تبریزی»

زعفرانی از عطش رنگ شقیق
گشته از تاب درون نیلی عقیق

☯............................................................☯⁠
«نیر تبریزی»

بس که خون بارید بر خاک از هوا
شد عقیقستان زمین نینوا

☯............................................................☯⁠
«نیر تبریزی»

آغشته بخون پیکر شاه مدنی بین
درۀ نجفی رنگ عقیق یمنی بین

☯............................................................☯⁠
«نظیری نیشابوری»

یک کس به رنگ مهر سلیمان نگین نیافت
درحیرتم که کان عقیق یمن چه شد؟

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

وزین پس بر عقیق الماس می‌داشت
زمرد را به افعی پاس می‌داشت

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

عتابش گر چه می‌زد شیشه بر سنگ
عقیقش نرخ می‌برید در جنگ

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

روان کرد از عقیق آن نقش زیبا
سخن‌هایی نگارین‌تر ز دیبا

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

عقیق از لعل من بر سر خورد سنگ
گل رویم ز روی گل برد رنگ

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

عقیق از تارک لؤلؤ برانگیخت
گهر می‌بست و مروارید می‌ریخت

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

گهی سودی عقیقش را به انگشت
گه آوردی زنخ چون سیب در مشت

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

ای خون تو داده کوه را رنگ
ساکن شده چون عقیق در سنگ

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

آن نوحه که خون شود بدو سنگ
می‌کرد برآن عقیق گلرنگ

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

پهلو از پیه و گردن از خون پُر
این به‌رنج از عقیق و آن از دُر

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

سیب چون لعل جام‌های رحیق
نار بر شکل درج‌های عقیق

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

زر از نقره کردن عقیق از بلور
رسانیدن میوه باشد به زور

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

عقیقی نیازرده بر مُهر خویش
نگینی به الماس ناگشته ریش

☯............................................................☯⁠
«نظامی»

رواقی جداگانه دید از عقیق
ز بنیاد تا سر به گوهر غریق

☯............................................................☯⁠
«نصرالله منشی»

سالها باید که تا یک سنگ اصلی زافتاب
لعل گردد در بدخشان یا عقیق اندر یمن

☯............................................................☯⁠
«نسیمی»

(لب و دندان تو روح است و سخن‌های تو دُر
دیگران گرچه عقیق و گهری می‌گویند)

☯............................................................☯⁠
«میرزا حبیب خراسانی»

از این عمان گوهرزا برآید
بهر دم گوهر غلطان دیگر

عقیق اندر یمن لعل از بدخشان
که خیزد هر گهر از کان دیگر

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

هر چند مفلسم نپذیرم عقیق خرد
کان عقیق نادر ارزانم آرزوست

پنهان ز دیده‌ها و همه دیده‌ها از اوست
آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

گر روشن است و بر تو زند برق روشنش
می‌دان که کان لعل و عقیق است و معدنیست

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

چون بخندد آن عقیق قیمتی
صد هزاران دل گرفتارش نگر

سر برآر از مستی و بیدار شو
کار و بار و بخت بیدارش نگر

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

شمس تبریز که سرمایه لعل است و عقیق
ما از او لعل بدخشان و عقیق یمنیم

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

صبح چو آفتاب زد رایت روشناییی
لعل و عقیق می‌کند در دل کان گداییی

گر ز فلک نهان بود در ظلمات کان بود
گوهر سنگ را بود با فلک آشناییی

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

به شکرخنده بتا نرخ شکر می‌شکنی
چه زند پیش عقیق تو عقیق یمنی

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

ای لعل و عقیق و در و دریا و درست
فارغ از جای و پای بر جا و درست

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

گفت در گوش گُل و خندانش کرد
گفت با سنگ و عقیق کانش کرد

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

معدن لعل و عقیق مکتنس
بهترست از صد هزاران کان مس

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

آن یکی می‌گفت هی چه جای زر
از عقیق و لعل گوی و از گهر

خاص خاص مخزن سلطان ویست
بلک اکنون شاه را خود جان ویست

چه محل دارد به پیش این عشیق
لعل و یاقوت و زمرد یا عقیق

☯............................................................☯⁠
«مولانا»

زانک او سنگ سیه بد این عقیق
آن عدوی نور بود و این عشیق

☯............................................................☯⁠
«منوچهری»

سرو از عقیق باشد، کوه از عقار باشد
این مستعیر باشد، آن مستعار باشد

☯............................................................☯⁠
«قطران تبریزی»

تا پدید آرد فلک سنگ و عقیق از یک زمین
تا پدید آرد جهان خار و رطب از یک خشب

بهره دشمنت بأدا سنگ و آن تو عقیق
قسمت دشمنت بادا خار و آن تو رطب

☯............................................................☯⁠
«قطران تبریزی»

ز گال گردد با مهر او برنگ عقیق
عقیق گردد با کین او برنگ ز گال

☯............................................................☯⁠
«قطران تبریزی»

پر در و عقیق است همه کوه و بساتین
پر عنبر و مشگ است همه دشت و بیابان

☯............................................................☯⁠
«قاآنی»

تو لبی‌ داری چو لعل‌ و من‌ سرشکی چون عقیق
نه ترا باید بدخشان نه مرا باید یمن

☯............................................................☯⁠
«قاآنی»

مگر شقیق عقیقست و کوه ‌کان یمن
که پر عقیق یمن شدکه از شقیق دمن

☯............................................................☯⁠
«فردوسی»

عقیق و زبرجد برو ریختند
می و مشک و عنبر برآمیختند

همه زر و پیروزه بد جامشان
به روشن گلاب اندر آشامشان

☯............................................................☯⁠
«فردوسی»

می اندر قدح چون عقیق یمن
به پیش اندرون لاله و نسترن

☯............................................................☯⁠
«فرخی یزدی»

هر کس که دید لعل چو یاقوت دوست را
دیگر سخن ز رنگ عقیق یمن نگفت

☯............................................................☯⁠
«فرخی سیستانی»

نگردد چو یاقوت هرگز بدخشی
نه سنگ سیه چون عقیق یمانی

نیاید به اندیشه از نیست هستی
نیاید به کوشیدن از جسم جانی

☯............................................................☯⁠
«فخرالدین اسعد گرگانی»

بدین سان بود نُه مَه پیش رامین
عقیق تلخ با یاقوت شیرین

عقیقش آوریدی گنج مستی
چو یاقوتش بریدی رنج و سستی

عقیق از جام زرین گشته رخشان
چو یاقوتش ز پروین گشته خندان

☯............................................................☯⁠
«فخرالدین اسعد گرگانی»

عقیق دو لبش پیروز گشته
جهان بر حال او دلسوز گشته

☯............................................................☯⁠
«عطار»

کس چه داند تا درین بحر عمیق
سنگ ریزه قدر دارد یا عقیق

☯............................................................☯⁠
«صفایی جندقی»

در جنان زهرا عقیق از جزع ریخت
رشته ی یاقوت در دامان گسیخت

☯............................................................☯⁠
«صائب تبریزی»

سیاه روی عقیق از جدایی یمن است
کبود چهره یوسف ز دوری وطن است

☯............................................................☯⁠
«صائب تبریزی»

تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت
از سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت

☯............................................................☯⁠
«حافظ»

اگر به رنگِ عقیقی شد اشکِ من، چه عجب؟
که مُهرِ خاتَمِ لَعلِ تو هست همچو عقیق

☯............................................................☯⁠
«حاجب شیرازی»

زمره مرجان و لئالی به رطل
کهرب و یاقوت و زبرجد به من

معدن فیروزه به نیشابور است
کان عقیق است اگر در یمن

☯............................................................☯⁠
«جمال‌الدین عبدالرزاق»

چو کوه کوه عقیق و چو توده توده زر
چو پاره پاره روح و چو رشته رشته جان

☯............................................................☯⁠
«جامی»

چون سهیلش رفیق سنگ آمد
سنگ در دم عقیق رنگ آمد

محصولات گوهرسنگ عقیق

دیدگاه‌ها
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است