رودولایت ها، گارنت های قرمز مایل به ارغوانی هستند که ترکیبی از آلماندین و پیروپ هستند. این گوهرسنگ های بادوام به گوهرسنگ های محبوب تبدیل شده اند.
اگرچه متون گوهرشناسی به طور سنتی رودولایت ها را یک قسمت آلماندین و دو قسمت پیروپ توصیف می کنند، گارنت ها هرگز فقط دو گونه را در ترکیب ندارند.
مقادیر کمی از گونه های دیگر گارنت، مانند گروسولار و اسپسارتیت، همیشه در رودولایت ها وجود دارد. در واقع، هر چه محتوای اسپسارتیت بیشتر باشد، رنگ رودولایت روشن تر است.
رنگ رودولایت ها از قرمز مایل به ارغوانی تا قرمز و تقریباً بنفش خالص متغیر است و نمونه هایی شبیه رنگ آمیتیست در کارولینای شمالی و هند یافت شده است. با این حال، بیشتر رودولایت های با کیفیت گوهری دارای رنگ قرمز مایل به ارغوانی هستند.
| عنوان ها | خصوصیات فیزیکی |
| فرمول شیمیایی | (Fe,Mg)3Al2Si3O12 |
| رنگ ها | قرمز، بنفش، ارغوانی |
| سیستم کریستالی | ایزومتریک |
| سختی | 7 - 7.5 |
| جلا | زجاجیه |
| ضریب شکست | 1.745 - 1.761 |
| وزن مخصوص | 3.79 - 3.80 |
رودولایت ها ممکن است واکنش قوی تا بسیار قوی به مغناطیس داشته باشند. اگرچه آزمایش واکنش های مغناطیسی مبنایی برای شناسایی مثبت گوهر نیست، اما می تواند به جداسازی سریع بین گوهرسنگ ها با ظاهر مشابه کمک کند.
رودولایت های با کیفیت گوهری معمولاً دارای اینکلوژن های قابل مشاهده نیستند و بنابراین معمولاً بالاترین درجه شفافیت را برای گوهرسنگ های نوع II دریافت میکنند که شامل همه گارنت ها میشود. توجه داشته باشید که برخی از گارنت های استخراج شده در منطقه موروگورو تانزانیا در سال 1988 مدت ها به عنوان رودولایت در نظر گرفته میشدند، اما بعداً مشخص شد که پیروپ-اسپسارتیت هستند.
- منابع اصلی برای رودولایت های مرغوب شامل:
1. برزیل
2. هند
3. ماداگاسکار
4. سریلانکا
5. تانزانیا
6. زیمبابوه
- سایر منابع گوهری قابل توجه شامل موارد زیر است:
افغانستان؛ اتریش؛ کانادا؛ چین؛ اتیوپی؛ کنیا موزامبیک؛ میانمار؛ روسیه.
ایالات متحده: آلاسکا; کارولینای شمالی (قرمز، یاسی، صورتی).