الماس

الماس یک ماده معدنی نادر و طبیعی است که تماماً از کربن تشکیل شده است. هر اتم کربن در یک الماس توسط چهار اتم کربن دیگر احاطه شده است و با پیوندهای کووالانسی قوی، قوی ترین نوع پیوند شیمیایی، به هر یک از آنها متصل می شود. این چیدمان ساده، یکنواخت و محکم، یکی از بادوام ترین و همه کاره ترین مواد شناخته شده را به دست می دهد.

الماس سخت ترین ماده طبیعی شناخته شده است. همچنین از نظر شیمیایی مقاوم است و بالاترین رسانایی حرارتی را نسبت به سایر مواد طبیعی دارد. این ویژگی ها آن را برای استفاده به عنوان یک ابزار برش و برای استفاده های دیگر که در آن دوام لازم است مناسب می کند.

بخشی از دلیل محبوبیت الماس به دلیل خواص نوری آن - یا نحوه واکنش آن با نور است. الماس ها درخشندگی بسیار بالایی دارند. درخشندگی بالا به آنها این توانایی را می دهد که درصد بالایی از نوری را که به سطح آنها برخورد می کند منعکس کنند. این یکی از ویژگی هایی است که به گوهرسنگ های الماس "درخشش" می بخشد. و در هنگام تراش یک الماس، زوایا جوری تراش داده می شود که بیشترین مقدار نور را از سطوح داخلی آن منعکس کند.

الماس نیز پراکندگی بالایی دارد. همانطور که نور سفید از یک الماس عبور می کند، این پراکندگی زیاد باعث می شود که نور به رنگ های تشکیل دهنده اش جدا شود. پراکندگی چیزی است که یک منشور را قادر می سازد تا نور سفید را به رنگ های طیف نور مرئی جدا کند.

الماس دارای خواص نوری خاصی مانند ضریب شکست بالا، پراکندگی بالا و درخشندگی آدامانتین است. این خواص کمک می کند تا الماس به محبوب ترین گوهرسنگ جهان تبدیل شود و آن را قادر می سازد در لنزهای تخصصی که در آن دوام و عملکرد مورد نیاز است استفاده شود.

بلور های الماس طبیعی دارای وزن مخصوصی هستند که بین 3.4 تا 3.6 متغیر است. این محدوده به این دلیل وجود دارد که بیشتر الماس ها حاوی ناخالصی هستند و در ساختار کریستالی خود بی نظمی دارند. الماس های با کیفیت گوهر کامل ترین الماس ها هستند که کمترین ناخالصی و نقص را دارند. وزن مخصوص آنها بسیار نزدیک به 3.52 است.

بیش از یک دهه است که هفت کشور جهان در تولید الماس با کیفیت گوهر پیشتاز بوده اند.
روسیه، بوتسوانا، کانادا، آنگولا، آفریقای جنوبی، جمهوری دموکراتیک کنگو و نامیبیا به طور مداوم بیش از یک میلیون قیراط در سال تولید می کنند. عملکرد و تسلط ثابت آنها را می توان در نمودار همراه مشاهده کرد. فراتر از تولیدکنندگان غالب، کشورهای متعددی کمتر از یک میلیون قیراط در سال تولید می کنند، اما تولیدکنندگان منظم و ثابتی هستند. این کشورها عبارتند از: گینه، لسوتو، سیرالئون و زیمبابوه.

هر کدام بیش از 100000 قیراط الماس با کیفیت جواهری در سال تولید می کنند و حداقل در دهه گذشته به طور میانگین این مقدار بوده است. این تولید از معادن مکانیزه کوچکتر یا تعداد زیادی کارگر صنعتگر در رسوبات آبرفتی حاصل می شود. تولیدات اخیر در جدول همراه قابل مشاهده است.

معدن آرگیل در استرالیا زمانی پیشروترین تولید کننده الماس در جهان بر اساس وزن قیراط بود. تعداد زیادی الماس قهوه ای تولید کرد. این الماس ها در ابتدا به عنوان الماس های صنعتی مورد استفاده قرار می گرفتند، اما بسیاری از آنها بعداً به گوهرهای ریز تراشیده شدند که در جواهرات ست پاوه رایج شد. آرگیل همچنین منبع اصلی برای الماس های رنگی، به ویژه رنگ های قرمز، صورتی، آبی و بنفش بود.